Pierwszy miesiąc Polki w Nicei - ciekawostki z przeprowadzki (#85)

Czy zastanawialiście się kiedyś, jak to jest przenieść całe swoje życie do innego kraju, zderzając się z jego kulturą i codziennością? W moim najnowszym odcinku goszczę Zuzannę (Zu) Borusiak, która właśnie podjęła to odważne wyzwanie, przeprowadzając się z Polski do malowniczej Nicei we Francji.

Spotykamy się na lokalnym targu, gdzie Zu opowiada, jak pierwsza wizyta w Nicei 12 lat temu zaszczepiła w niej marzenie o zamieszkaniu nad Lazurowym Wybrzeżem. Rozmowa nabiera autentycznego kolorytu, gdy dzielimy się historiami o pierwszych krokach w nowym kraju, pełnych wyzwań związanych z poszukiwaniem mieszkania i zakładaniem konta bankowego.

Wspólnie z Zu zagłębiamy się w temat przygotowań do życia we Francji, które wymagały od niej nie lada determinacji. Miłość do francuskich bagietek staje się symbolem jej udanej adaptacji, ale droga do tego wcale nie była łatwa. Zu dzieli się z nami swoimi doświadczeniami z nauką języka francuskiego i formalnościami, które musiała załatwić przed przeprowadzką, w tym tłumaczenia aktów urodzenia. Usłyszycie również zabawne anegdoty o zakładaniu konta bankowego, które wymagało od niej wyostrzonego zmysłu detektywa.

Nie zabraknie również poważniejszych tematów, które dotyczą życia emigranta. Dyskutujemy o uzyskaniu carte vitale i poradach na temat unikania mandatów we Francji. Zu nie unika trudnych tematów związanych z sytuacją zwierząt w parkach rozrywki, takich jak Marineland. Zwracamy uwagę na plany przeniesienia orek do Japonii, zachęcając do odwiedzania miejsc, gdzie zwierzęta żyją w naturalnych warunkach.

Ten odcinek otworzy przed wami kulisy życia we Francji, pełne emocji i inspirujących historii.

Warto też posłuchać innych rozmów Zu, o których wspomniała w nagraniu: Jak to jest nurkować z orkami? oraz Nurkowanie z orkami w Norwegii. Profil Zu na Instagramie to @zu_orca.

Moja książka o Lazurowym Wybrzeżu już dostępna! Szczegóły: LazuroweWybrzeże.pl (https://lazurowewybrzeze.pl/)

Transcript

Tomasz 0:22

Podcast Życie we Francji. Prowadzący Tomasz Bobrowski.

Tomasz 0:34

Bonjour, dzień dobry z tej strony, tomasz Bobrowski, a to jest już 85. Odcinek mojego podcastu Życie we Francji. Dzisiaj moim gościem będzie Zuzanna Borusiak, która całkiem niedawno przeprowadziła się do Nicei, do Francji, z Polski, i będziemy rozmawiać właśnie o tych jej takich pierwszych doświadczeniach związanych z osiedlaniem się we Francji, o jej oczekiwaniach i o tym wszystkim co jest związane właśnie z pokonaniem trudności, między innymi mieszkaniowych, bankowych i wszystkich innych, po to żeby w tej Francji zamieszkać. Także, nie przedłużając, zapraszam do wysłuchania tego odcinka. Jesteśmy na targu, więc będzie słychać otoczenie. Uwaga, uwaga, o nawet pieska. Moim gościem jest Zuzanna Borusiak, do której będę zwracał się dzisiaj z ZU Cześć.

Zu 1:31

Cześć, cześć Tomku.

Tomasz 1:32

Bonjour, moi drodzy. Jesteśmy na targu w Nicei, w centrum Nicei, więc być może będziecie słyszeć otoczenie A tu pies zaszczeka, a tu w kawiarni coś się dzieje. Tak to właśnie dzisiaj jest. Miałem takie marzenie, żeby ten odcinek z zoo nagrać w słońcu, żeby było przyjemnie słonecznie na zewnątrz. A wyobraźcie sobie, że dzisiaj jest akurat taka pochmurna sobota, trochę zmarzniemy Od razu, Ale mam nadzieję, że wyjdzie z tego fajna rozmowa.

Zu 1:58

Ja akurat lubię zimno, więc damy radę.

Tomasz 2:01

O tym zaraz wam też opowiemy. No właśnie, zanim, zaczniemy z pytaniami, które dla ciebie przygotowałem. to mam takie pierwsze pytanie, które może cię zaskoczy Lubisz film Wielki Błękit?

Zu 2:16

Oj tak.

Zu 2:18

Chyba nie ma Freedivera, który go nie lubi.

Tomasz 2:19

No właśnie, już od razu mój dzisiejszy gość zdradził, czym się zajmuje, co jest jego pasją, jej pasją. Powiem wam, że ja jestem zawsze w szoku, jak o tym słucham, o tym też posłuchamy, bo to mnie bardzo ciekawi, ten freediving. Ale zanim o tym, to przejdźmy od razu do początku. Bo moi drodzy ZU mieszka w Nicei w zasadzie miesiąc, nie, To tak jest chyba nawet dokładnie miesiąc.

Zu 2:41

Tak dokładnie Przyjechałam tutaj 1 listopada.

Tomasz 2:44

No a, nagrywamy 30 listopada. Więc tak dokładnie tak, no, właśnie to.

Zu 2:49

skąd pomysł na przeprowadzkę najpierw bardzo podziękować za zaproszenie tutaj. Jest mi niezmiernie miło, że mogę wziąć udział właśnie w podcaście i podzielić się tutaj z twoimi słuchaczami i tobą moimi doświadczeniami. Także no, skąd u mnie pomysł na przeprowadzkę? Wiesz co to w ogóle zrodziło się u mnie, jak? przyjechałam tu 12 lat temu O, to jeszcze mnie tu nie było. Tak, tak, jeszcze ciebie tu nie było. Około 12 lat temu ja tutaj przyjechałam do Marinlandu, o którym też później trochę więcej opowiem. Tak przyjechałam tutaj zobaczyć orki i chciałam tutaj nurkować z orkami.

Tomasz 3:28

No właśnie, podajmy od razu nazwę twojego profilu na Instagramie, bo on jest związany z tym. Tak to jest. Notatkach do tego odcinka jest podlinkowany profil ZU. Można sobie kliknąć i obserwować.

Zu 3:44

Tak, tak że przyjechałam tutaj około 12 lat temu i po prostu powiem Ci że pierwszy raz w życiu miałam coś takiego a mieszkałam w wielu miejscach w swoim życiu dotychczasowym. Pierwszy raz tak poczułam się jak w domu. Wiesz, że miałam takie naprawdę uczucie że, boże, no, że tu jest mój dom, nie że ja się tu czuję świetnie i że czemu ja tu nie żyję, czemu ja tu nie mieszkam, no, i wiesz, i to uczucie ze mną zostało, po prostu, i no, 12 lat minęło. Wiesz, życie już szybko leci. Parę rzeczy bym tam trzymała w Polsce, no, i przyszedł moment że stwierdziłam dobra, no, jedziemy z tematem. Nie.

Tomasz 4:18

Bo spotkaliśmy się w tym roku, w którym to nagrywamy, na początku roku, prawda? I wtedy tu w Nicei byłaś na chwilę i też wtedy rozmawialiśmy o tym, że szukasz, że chcesz się przenieść.

Zu 4:37

Tak, tak, to już właśnie w stycz firmie była możliwość przeniesienia. mnie Znaczy, żebym mogła pracować zdalnie z Francji, po prostu no, ale niestety siła wyższa korporacja, szef szefa szefów się nie zgodził.

Tomasz 4:49

Możemy zdradzić czym się zajmujesz żeby?

Tomasz 5:00

też nasi słuchacze mieli poję właśnie się przenieść.

Zu 5:00

Tak no, ja programuję, jestem programistką.

Tomasz 5:02

A tutaj, jak wiecie lub nie wiecie moi drodzy, mamy coś takiego jak Europejska Dolina Krzemowa, nie I, to jest właśnie miejsce gdzie dużo programistów jest zatrudnianych.

Zu 5:08

Tak dokładnie Sofia Antipolis, bardzo prestiżowe tutaj miejsce.

Tomasz 5:13

Tak dokładnie. No, dobrze słuchaj. No, to pomysł na przeprowadzkę już jakiś czas się wyklował, on też był trochę związany, może ten konkretny region właśnie z tą twoją pasją, swój divingiem.

Zu 5:22

Tak, no, tutaj morze odegrało bardzo kluczową rolę, bo ja też zawsze marzyłam o tym, żeby mieszkać w miejscu, w którym będę mogła iść do morza nurkować, kiedy mi się tylko podoba. No, i teraz mogę to robić. A plus do Plus do tego właśnie jest taki, że są tu blisko Alpy, więc też mogę sobie jeździć tutaj na snowboardzie, który również uwielbiam.

Zu 5:48

Teraz miałam długą przerwę, bo miałam wypadek trzy lata temu, ale już za dwa tygodnie wracam w Alpy. Także trzymajcie kciuki.

Tomasz 5:50

Właśnie deska, jak wiem, dzisiaj rano się dowiedziałem jest w serwisie, będzie reperowana, serwisowana.

Oczekiwania i pierwsze przygody

Zu 5:55

Tak będzie smarowana. Ja, ja ten serwis przypomniał. Może ktoś jest zainteresowany. 45 euro, chyba nie, tak około 45 euro. Dodam że to jest duży serwis, bo są też mały serwis. Ja tutaj musiałam wziąć moja dyska. Była w takim stanie po ostatniej jeździe, że jednak wymagała dużego serwisu. Te góry zostawmy na inną okazję.

Tomasz 6:16

Zastanawiam się, czy miałaś jakieś oczekiwania związane z przeprowadzką tutaj do Nicei,

Zu 6:20

to ogólnie w ostatnim czasie bardzo dużo jakby pracuję nad tym, praktykuję się w nieoczekiwaniu, natomiast chyba takie oczekiwania miałam wobec siebie. Bardziej wiesz, żeby przez ten cały proces przeprowadzki, który był wymagający, wymagało to też dużo jakby takiej logistyki wiesz, pomyślenia o wielu rzeczach. Ja też przyjechałam tutaj samochodem, więc musiałam też auto przygotować na to, właśnie przemyśleć wiele rzeczy, znaleźć mieszkanie i tak no wiesz.

Tomasz 6:49

Właśnie ta logistyka mnie najbardziej interesuje. Wiem na przykład, że z mieszkanie samo przyszło.

Zu 7:03

Ja w sumie to nawet nie szukałam za bardzo. szczerze mówiąc, Zadzwoniła moja przyjaciółka i czekało na mnie tu cudowne, piękne mieszkanie.

Tomasz 7:11

Jeszcze z widokiem na morze.

Zu 7:20

Tak z widokiem na morze i na Alpy. Więc Podwójne szczęście. Ale wracając tak do tych oczekiwań, to właśnie jedyne co oczekiwałam od siebie, to żeby przejść przez to wszystko ze spokojem i przeżyć Po prostu.

Tomasz 7:27

Ale jeszcze O. Ale tu trąbią dookoła, Ale jeszcze chyba ważnego wątku nie poruszyłem. Znasz język francuski, prawda?

Zu 7:40

Tak, tak, porozumiewam się, dogaduję, jestem w stanie się komunikować z innymi. Także jest fajnie.

Tomasz 7:44

Tak, czyli ten początek mimo wszystko troszkę łatwiejszy. No bo jednak możesz się dogadać.

Zu 7:47

Oj, powiem ci, że to bardzo dużo ułatwia.

Zu 7:49

Chociażby wiesz sama wizyta w banku czy nie wiem, no, wiesz różne rzeczy tak Takie po prostu życia codziennego. To bardzo ułatwia tutaj, bo nawet wiesz samo to, że moi przyjaciele z klubu freedivingowego no, nie mówią po angielsku, nie Tacy. Wiesz nawet młodzi ludzie i tam nie ma opcji, żeby wiesz coś po angielsku powiedzieć. Więc bardzo ten francuski tutaj naprawdę myślę, że jest potrzebny do życia tutaj.

Tomasz 8:22

No tak, a a propos poczty, to zaraz zapytam o twoje przygody, ale wiem że przygoda już była, chociażby z tą pianką prawda, której używasz na co dzień.

Zu 8:31

Oj, tak, właśnie mój znajomy wysłał mi piankę, wysłał z Francji, bo też mieszka w Francji. Wysłał mi piankę do mnie. No, i motyw był taki, że nadając w paczkę do mnie, podał mój numer telefonu, który jeszcze na ten moment był moim polskim numerem telefonu. No, i paczka po prostu zaginęła, nie została dostarczona, bo był polski numer telefonu. No, i wiesz, ja sobie ściągnęłam w ogóle aplikację tej poczty. Mówię do dobra, wyśledzę tą paczkę w aplikacji. No, ale to się okazuje, aplikacja kłamie. Więc zadzwoniłam na infolinię no, bo bardzo mi zależało, żeby tą paczkę znaleźć. No, bo to była moja pianka, której wiesz tu potrzebuję. No, i wiesz, dzwonię tam na tą infolinię. Pani mówi, że tak że pani paczuszkę moją pianeczkę poproszę. A pani, no, przykro, mi nie ma. Mówię proszę wrócić za godzinę. Mówię no, dobra, to wracam za godzinę, porzucę wiesz na plażę z croissantikiem i kawką, wracam po godzinie. Pani mówi no, przy. A on mówi proszę wrócić we wtorek. Mówię, ale proszę, pani, czy ja mogę jakoś się dowiedzieć inaczej czy ta paczka jest czy jej nie ma, czy zadzwoni, czy ten Nie nie tylko osobiście nie Mówię, okej.

Tomasz 9:46

Ostatecznie się udało.

Zu 9:48

Tak, no, i ostatecznie, w ogóle po tym właśnie poprosiłam moją koleżankę z pracy, która jest francuską. Popros, prosiłam ją, mówię słuchaj, weź, zadzwoń ze swojego francuskiego numeru telefonu na tą pocztę ze swoim francuskim językiem, i może tobie się uda dowiedzieć co z tą paczką. No, i się okazało że ta paczka później przyszła na tą pocztę. No, i jeszcze raz poszłam na tą samą pocztę i odebrałam moją pioneczkę więc Nie n Dzisiaj.

Tomasz 10:15

Moi drodzy, jak się z Zuz spotkałem rano w centrum Nicei, to się okazało, że ty się już świetnie zasymilowałaś, bo przecież pod pachą miałaś co Bagietkę W dodatku, bagietkę już nadgryzioną, czyli to całkowicie to, co robią wszyscy Francuzi tutaj. Aż iśćmy na śniadanie, a No dobrze to oczekiwania już trochę wiemy A powiedz mi głównym oczekiwaniem było to, że ty chciałaś właśnie, żeby tak wszystko na spokojnie się udało, żeby to jakoś poszło. Przygotowywałaś się długo do tej przeprowadzki.

Zu 10:49

Tak wiesz, co bardzo zależało mi żeby to poszkrył tego doświadczenia to jest moje spełnienie kolejnego marzenia w moim życiu i żeby mi ten cały stres tego nie przykrył. Oczywiście były trudniejsze momenty, lały się łzy i w ogóle co moi, przyjaciele o tym wiedzą najlepiej, którzy mnie podnosili po prostu w kryzysowych momentach. Ale tak na tym zależało mi najbardziej. Przygotowywałam się. Wiesz, ja już z dwa lata temu się zaczęłam przygotowywać, bo jak ja zaczęłam o tym poważnie już tak myśleć, tak serio, serio to już. Na przykład wiesz, poszłam sobie wcześniej do urzędu żeby sobie wyciągnąć akt urodzenia z tłumaczeniem francuskim no, nie Zaczę. Zaczęłam, wiesz, spisywać sobie rzeczy, które będę potrzebowała, i jakby gdzieś, wiesz, w wolnym czasie, robiłam to na zasadzie takim a może się przyda, nie Wiesz, no, samo to, że francuskiego zaczęłam się już uczyć, wiesz, kupę lat temu, gdzie jeszcze nawet wtedy nie wiedziałam, że się przeprowadzę, ale też miałam jakieś takie, wiesz, poczucie w sobie, nie wiem czy co to do mnie przemawiało, że ucz się tego francuskiego, to ci się przyda w życiu. Nie, no, i faktycznie się przydaje.

Początki w Nicei (bankowość i mieszkanie)

Tomasz 12:02

Tak jest, no, dobrze, no, to, jeśli chodzi o te początki, zabawne pytanie mi zadałaś. Nawet nie pytanie, tylko takie stwierdzenie z twojego czasu, gdzieś tam gdzie się komunikujemy to chyba WhatsApp napisałaś, że jesteś zaskoczona, że, żeby otworzyć konto, ja się trochę uśmiechnąłem wewnętrznie bo ja to wszystko przechodziłem wiele lat temu i wiem dobrze co przechodzisz. No, to, powiedz mi trochę o tych początkach.

Zu 12:23

Tak, tak więc, jeżeli już tutaj wchodzimy na temat banku, wiesz co ja w ogóle to przeanalizowałam jako taki wewnętrzny mój Sherlock Nie dawał mi spokoju, żeby przemyśleć, dlaczego oni potrzebują tyle dokumentów. I wiesz co? I właśnie jak byłam na spotkaniu w banku i pani mi powiedziała, że moja karta do mojego konta, która jakby w Polsce, jak masz kartę do konta, to jest karta, tylko masz na niej tylko środki które masz na swoim koncie, no nie. Tutaj się okazało, że moja karta do mojego konta, to jest karta dwa w jednym, że to jest jednocześnie karta do konta, czyli do moich środków które ja mam, które zarobiam i tak dalej, ale że oni z defaultu dają mi jakby kredyt, no nie.

Tomasz 13:04

Tak taki niewielki na minus można wejść W Polsce, to trochę taki debit to był, powiedzmy, a tu jest takie trochę skomplikowane.

Zu 13:10

Tak, i tutaj na przykład, właśnie jak płacisz tą kartą, to masz kart zwykła albo kart kredy. No, nie, no. I oni mi na starcie wiesz dali, tam wrzucili mi z trzy tysiące euro.

Tomasz 13:21

O, ja dostałem chyba z dwieście.

Zu 13:23

O sorry.

Tomasz 13:25

A jak przekroczyłem przypadkiem.

Tomasz 13:26

To była wielka kara za to.

Zu 13:28

Aha, no, to tak. no, to mi wrzucili trzy koła, których ja nie chciałam. No, bo wiesz, myślę sobie kurde, no, gdzieś niech tą ty kliknę i później weź, pamiętaj o tym. No, nie, no, ale dobra, ja myślę, że to dlatego wiesz, że oni cię tak prześwietlają na początku, tak jak wiesz. No, bo u nas to takie papiery składasz jak bierzesz kredyt, nie Tutaj przy otwarciu konta. Więc ja myślę, że to właśnie chyba to No, a z takich właśnie papierów, co oni ch, tak no, przede wszystkim umowę moją o pracę, umowę CDI, to jest dla nich chyba słowo klucz, święto we Francji.

Tomasz 14:13

Jak masz umowę na CDI, czyli umowa na czas nieokreślony, moi, drodzy słuchacze, to jest bardzo ważna rzecz. To wtedy już można świętować, że się ma taką umowę.

Zu 14:23

Tak, to ujął cię po rękach na wejściu. Tak jest, więc tak chcieli moją umowę TDI.

Zu 14:27

Oczywiście wiadomo tam dowód osobisty.

Zu 14:29

Chcieli wyciągi z moich kont. To jest takie potwierdzenie zamieszkania. Tak, bo we Francji nie mamy meldunku potwierdzenie mieszkania. Co on mi dał, to jest na pewno, że na pewno on jest właścicielem, a nie że jakiś ziomek mi podpisał, plus do tego jeszcze rachunek na niego, jakiś tam z Orange czy skądś z jego imieniem, nazwiskiem żeby było na pewno potwierdzenie że to jest na pewno właściciel. rozmiar buta i lewa żynie Było blisko.

Tomasz 15:01

Ale w końcu udało się, konto otwarte.

Zu 15:03

Tak udało się. konto jest otwarte. Natomiast w ogóle, żeby w ogóle doszło do tego spotkania, do otwarcia konta, to też właśnie mój znajomy umówił mi najpierw mnie przedstawił, jakby wysłał maila, przedstawił mnie tej pani z banku, że tutaj dzień dobry, tu jest Zuzanna Polka pracuje tu i tu słowo klucz Sofia Antipoli z CDI, i tak dalej, że chce otworzyć konto w banku. i ten No, i pani oczywiście nie mogła odpisać mi w mailu, że kiedy tam przyjść na spotkanie, tylko musiała do mnie zadzwonić żeby umówić spotkanie. Ja nie lubię bardzo, jak ktoś do mnie dzwoni

Tomasz 15:33

A we wszystko się na telefon załatwia, a nie mailem.

Zu 15:37

Tak dokładnie. Więc ona musiała zadzwonić żeby umówić te randewu. No, i umówiła mi te randewu, no, i poszłam na te randewu, przedstawiłam jej te wszystkie dokumenty, no, i tak jeszcze to mnie tutaj zdziwiło, wiesz, w takich tych kwestiach bankowych, i ona powiedziała, że ja muszę zapłacić 80 euro żeby dołączyć do jakiegoś société, i że jakby te 80 euro, że on tam będzie sobie leżało jako takie moje oszczędnościowe i że jak chciała z powrotem to ona mi je prześle.

Tomasz 16:12

Tak, to są takie coś jak banki spółdzielcze, tak mi się wydaje.

Zu 16:15

Nie mam pewności w Polsce, mi się wydaje, nie mam pewności w Polsce, ale coś w tym stylu Dokładnie. I ona powiedziała, że jak ja nie dołączę do tego i na przykład będę miała jakiś problem, to pani Colin, która jest dyrektorką banku, nie będzie zadowolona, i że jak ja będę miała jakiś problem, to oni pierwsze co to sprawdzą, czy ja jestem w tym société. i jak nie jestem, no, to mogę się spodziewać, że mam to konto. więc no, to chyba też za ich obsługę nie, no, nie, jak nie jesteś w socjete, za 80 euro dodatkowo, to tam są drzwi, nie Rać sobie.

Zu 16:48

Tak, tak, we Francji ta bankowość jest dość specyficzna, wybór jest ogromny, i potem właśnie są różne konsekwencje.

Speaker 3 17:01

Tak ale.

Zu 17:02

Ale się zdziwiałam, bo tak normalnie, wiesz, dostałam aplikację mobilną, normalnie mogę sobie robić przelew online. No, my się tak śmiejemy, ale dla naszych słuchaczy z Polski to dziwią się o co chodzi. A my tu się cieszymy, że mamy przelewy online i tak dalej. To nie jest takie oczywiste tutaj, nie w kraju czeków, nie jest oczywiste zdecydowanie No dobrze, zostawmy tą bankowość Z mieszkaniem. Wiem że było jednak dość łatwo tutaj, więc gratuluję.

Speaker 3 17:21

Tak, ale jeszcze co do mieszkania? właśnie taką jedną dygresję chciałam dorzucić. co mnie tutaj zdziwiło odnośnie mieszkania, wiesz, kiedy się wprowadziłam do swojego bloku, mój blok. wiem że w tym bloku kiedyś mieszkali Libańczycy, i co mnie zdziwiło, że tam słuchaj ludzie mają mieszkania w piwnicach, Tak nie masz okien.

Zu 17:40

A dodajmy że mieszkasz w całkiem okej okolicy.

Ubezpieczenie zdrowotne

Speaker 3 17:43

Ja mieszkam na prywatnym, zamkniętym osiedlu, gdzie masz basen, kort tenisowy i widok na Morze, Alpe, i to jest takie, że tak, no, nie wiem. Mówią że właśnie tam kiedyś Libańczycy mieszkali i że to były mieszkania dla służby. Ale come on, trochę jakby mamy XXI wiek, nie.

Zu 18:04

No, trochę mnie to zaskoczyło, przyznam.

Speaker 3 18:06

No, ja byłam bardzo dziwiona, więc tak mówię o tym.

Zu 18:10

Takie smaczki właśnie, jak najbardziej chcemy, ich szukamy. A gdyby poruszyć temat mój ulubiony we Francji ubezpieczenie zdrowotne, jak tam twoja droga do otrzymania słynnej carte vitale.

Speaker 3 18:24

No, tak, droga zaczęła się.

Zu 18:26

O, to może potrwać.

Speaker 3 18:28

Bo wniosek o numer o Securité Social został złożony, więc czekam cały czas na nadanie tego numeru. No, i jak już będę miała ten numer, to dopiero zacznę myśleć o Card Vital.

Zu 18:43

a aktualnie to jestem ubezpieczona w Warta Travel. No, tak, tak, tak, to przechodziłem to samo. Drodzy słuchacze, jak nie wiecie o czym mowa, card Vital, to jest taka zielona karta z chipem, która jest takim ostatecznym potwierdzeniem że możecie korzystać z opieki zdrowotnej we Francji, i na niej są różne dane zapisane, o was informacje, i na tą kartę. teoretycznie to powinno się dostać nawet w trzy tygodnie. ale właśnie wśród emigrantów wchodzą legendy kto jak długo czekał.

Samochód i mandaty

Zu 19:06

Ja chyba mimo wszystko pobiłem wszystkich znajomych, bo czekałem półtora roku i wtedy po tym okresie dostałem dwie, dwie z dwoma różnymi numerami, i do dzisiaj przez to są problemy w systemie, bo oczywiście jeden mi anulowali, no dobrze, czyli ubezpieczenie. to jest ten wątek o który może zapytam w przyszłości, jak ci z tym poszło, bo plan jest taki, drodzy słuchacze, że chcemy z Zu jeszcze kiedyś nagrać odcinek taki po czasie, żeby podsumować, trochę nawiązać do tej dzisiejszej rozmowy i się dowiedzieć, jak to wszystko wygląda z perspektywy czasu. Wiem że masz tu samochód, ale tu chyba nie ma za bardzo nic do powiedzenia, prawda? Masz garaż, masz samochód, i na razie chyba w tym temacie nic więcej się nie dzieje.

Speaker 3 19:44

Oj, ja mam tutaj dużo rzeczy do powiedzenia, a jednak, to ja słucham. Tak, może zacznę od w ogóle podróży tutaj i polecam, jeżeli k Waze, która jest takim europejskim odnośnikiem naszego Janosika, każdy kierowca Janosika zna, myślę w Polsce. No, i tak, bo mandaty tutaj są srogie i słuchajcie, z radarów mandaty przychodzą.

Zu 20:10

Ja właśnie miałam I to po polsku.

Speaker 3 20:12

Tak, i to w tłumaczeniu polskim Także no, ja dostałam mandacik słuchajcie właśnie świeżutko teraz w tym tygodniu za przekroczenie 5 km na godzinę, czyli tyle, co w sumie ja nawet nie czuję tego. No, nie w moim aucie to delikatnie stopę na pedał gazu naciśniesz dostałam 45 euro, jeżeli zapłacę w ciągu tam 14 dni chyba, czy iluś tam, a potem oczywiście ta kwota jest wyższa, natomiast 45 euro za 5 km na godzinę. Dziękuję, polecam aplikację Waze. Natomiast dodam właśnie, że z parkingów z kolei mandaty tutaj chyba nie dochodzą, mówił mi znajomy.

Zu 20:53

Nie wiem, wszędzie płacę Że za parkowanie, tak bo mówię, że to jest jakiś lokalny system.

Speaker 3 20:58

ale to ja tylko mówię, co słyszałam. Wiecie kolega kolegi powiedział No plus odnośnie auta. to chciałabym jeszcze tylko nadmienić, że jeżeli ktoś ze słuchaczy posiada auto, które po prostu tam kocha, uwielbia i jest dla niego oczkiem w głowie, to nie polecam, tu przyjeżdżać, jeżeli nie jesteście gotowi na to, żeby stracić lusterko tudzież mieć auto porysowane z każdego boku.

Zu 21:24

Ale to już się tobie zdarzyło. Tak, no, ładnie.

Speaker 3 21:30

Tak, tak, tak, niestety tak, ale nie mam dużego uszkodzenia. Natomiast tak, no, jeden skuter mi przyzerysował auto jak stałam na światłach, lusterko sobie troszkę naderwałam, jak wjeżdżałam do garażu, bo oczywiście jest wąski, bo tu wszędzie wszystkie miejsca są wąskie, jak pojechałam na basen i w garażu stanęłam na normalnym miejscu, gdzie obok była ściana, to ja nie byłam w stanie z auta wysiąść, musiał Po prostu.

Zu 21:55

Ostatnio widziałem taki nagłówek artykułu właśnie, który dotyczył tego, że Francuzi stwierdzili podobno w końcu, że ich samochody są jednak już coraz większe, a miejsca parkingowe i wjazdy są tak samo ciasne jak kiedyś. Więc chyba trzeba coś z tym zrobić.

Speaker 3 22:08

Tak no, tutaj zauważyłam, że ich trzy pasmówka.

Zu 22:15

To jest nasza dwupasmówka.

Speaker 3 22:16

Tak, no, i właśnie więc tak, jeżeli ktoś z Was chce tu przyjechać autem, to polecam wykupić dobre AC. No, i też myślę, że tutaj bardziej sprawdza się auto z automatyczną skrzynią biegów, ponieważ to jest mimo wszystko teren górzysty, jest morze, wybrzeże, ale cała resztanica jest górzysta. No, i parkuje się na górkach, więc z automatem łatwiej, nie trzeba się z tym ręcznym tam użerać. No, i jeszcze co mnie tutaj właśnie tak z takich ciekawostek dotyczących auta i przemieszczania się autem tankowanie na stacjach benzynowych, bo tutaj są stacje benzynowe samoobsługowe. I mnie zdziwiło to, że ja najpierw muszę iść włożyć kartę, podać pin, dopiero mi z tej karty jakby ściąga. A, jak podjechałam najpierw to oczywiście wiecie chciałam wlać paliwo i dopiero sobie później zapłacić.

Zu 23:03

Okej, teraz rozumiem ten problem, bo ja w Polsce nigdy nie tankowałem za bardzo, a tutaj faktycznie tankuję od początku, i tak dla mnie to jest standard norma.

Speaker 3 23:10

Podjeżdżam dane karty najpierw do systemu tankuję, i potem, że kartę, no właśnie, a dla mnie nie był. I wiesz, na szczęście byłam z moim kolegą właśnie, który jest Francuzem, i on wiesz jak ja wyszłam tam? no, bo ja chciałam ogarnąć całą sytuację z tankowaniem. I ten, no wiesz, on wyszedł, pukał, się po czole popatrzył i mi wytłumaczył, i dopiero wiedziałam, dopiero ci ściąga pieniądze z karty.

Zu 23:38

Fajne spostrzeżenie. Ja na to w ogóle nie wpadłem. Dodam od razu w tym temacie bo na pewno słuchają osoby, które może będą jechać samochodem do Francji że na stacjach na przykład ja tankuję na Totalu najczęściej mam wybór mogę sobie podjechać do takiego dystrybutora gdzie od razu płacę kart sklepu, gdzie jest pracownik, najpierw mu dać tą kartę, podać numer dystrybutora i wtedy wrócić sobie zatankować.

Speaker 3 24:02

Nie I wtedy jest już ściągnięte z karty, czyli nie trzeba płacić kartą przy dystrybutorze koniecznie Tak, ale najpierw musisz, właśnie najpierw musisz podać kartę. Można też?

Zu 24:07

gotówką, dodajmy, ale nadal z góry. chociaż gotówką kasy, to trzeba powiedzieć, że na przykład chce zatankować za 50 euro, daj mu 50 i on na tyle tam robi opcję tankowania, faktycznie Czyli płacimy z góry.

Speaker 3 24:24

Tak za paliwo z góry. I jeszcze taka jedną rzecz właśnie, którą chciałabym widzom zwrócić uwagę.

Zu 24:29

A nawet słuchaczom, słuchaczom, przepraszam.

Speaker 3 24:33

Tak słuchaczom nie nagrywamy wideo Ś światła na drodze, one często są. Ja się już złapałam na tym one często są tak z prawej strony nie są z góry, tylko tak z prawej strony że czasem ich nie widać.

Bezpieczeństwo

Zu 24:50

I powiem Ci, że ja właśnie mam takie jedno miejsce jak jadę do domu, jak wracam z pracy, no to już parę razy na czerwonym przejechałam i widzę w zasadzie, bo są nad samochodem, tylko widzę z boku, na skubku. Tylko faktycznie można stanąć tak samochodem, że jakby słupek samochodu przy szybie zasłania to światło i wtedy go nie widać.

Speaker 3 25:08

Tak, albo jak też jedziesz trochę szybciej, to możesz przeoczyć.

Zu 25:11

To się może zdarzyć i wtedy można dostać mandat.

Speaker 3 25:14

Dokładnie.

Zu 25:19

Teraz taki temat dla Ciebie, zu. W kwestii bezpieczeństwa. Ja zawsze wszystkim mówię, że Nicea jest takim miastem bezpiecznym, przyjemnym, że można spacerować. A ostatnio zaciekawił mnie twój wpis na Facebooku, który zobaczyłem. Takie pytanie zadałaś w grupie Polaków w Nicei A propos właśnie tego, jak się czują, i chodzi o jakiś spacer w centrum miasta. Możesz mi o tym więcej opowiedzieć?

Speaker 3 25:49

Tak, miałam taką sytuację właśnie na starcie. Natomiast bardzo był przystojny, był bardzo hot. Później trochę żałował. Ale tak kwestia ogólnie, może w skrócie, tylko powiem Jakby całą, nie będę tam w szczegółach opowiadać. Natomiast jest myk taki że tutaj jest szajka chłopaków którzy właśnie zaczepiają dziewczyny, którzy widzą że nie są stąd Od razu widać że nie jesteś niczejką. No, i pierwsze pytanie czy mówisz po angielsku? No, i powiem ci że ten chłopak, on po prostu mówił mi rzeczy, które każda kobieta chce usłyszeć nie, i wiesz jak ja bym była trochę może bardziej naiwna ja, że nie jedna dziewczyna jest w stanie w to uwierzyć, w tą bajkę. No, a co oni robią Oni później właśnie albo okradają, bo wiesz, no, tu odbiera twoją uwagę, tu cię bajeruje, i tak dalej. Ty jesteś, wiesz, haha, po prostu w skowronkach.

Speaker 3 26:38

Tak, a tutaj ci drugi ktoś wiesz po kieszeniach, na przykład nie, a drugała koleżankę która jakby z nią pracowała, która właśnie nie jest nicajką, też przyjechała z wschodniej Europy, no, i do niej z kolei taki chłopak wbił się na chatę i oni mieli problem, żeby go usunąć z domu. Bo nie wiem czy wiesz, ale tutaj we Francji jest takie prawo, że jeżeli ktoś mieszka u ciebie w domu, nawet jeżeli No, i to jest bardzo ważne, żeby ktoś mógł do swojego własnego domu wrócić.

Zu 27:29

Tego wątku, przyznam, zupełnie nie znam. To będzie trzeba zgłębić, i o tym, bo od razu mi się to okupas hiszpańskie jakoś tak w głowie tutaj pojawiło. Ale w ogóle o tym wątku nic nie wiem, więc to sobie zostawmy na później. Natomiast w całej kwestii bezpieczeństwa i twoich doświadczeń, pierwszych w Nicei czujesz się bezpiecznie i czy sobie spacerujesz bezpiecznie i czy to nie jest dla ciebie problemem?

Speaker 3 27:50

Ogólnie, jeśli chodzi o spacery, ja się czuję tutaj bardzo bezpiecznie. Druga kwestia też jest, jeśli chodzi o moje mieszkanie. Na przykład, mieszkając w Żyrardowie miałam sytuację chwilę przed wyprowadzką, że w środku nocy próbowało mi się dwóch grudzinów do domu włamać.

Zu 28:06

Prze.

Speaker 3 28:08

No, i właśnie słuchaj, oni mi tam szarpali za klamkę. Wiesz, próbowali tam majstrowe szarpali za klamkę. A tutaj nie mam klamki, takiej, za którą można nacisnąć.

Speaker 3 28:17

A tak rzeczywiście, jak często tutaj wyrwam, i to są inne klamki i ja się z tymi klamkami tutejszymi czuję dużo bezpieczniej. Chyba że zapomnisz kluc, wiem co ja mam takiego w sobie, że mnie dużo ludzi ogólnie zaczepia na ulicach. Takie sytuacje, że do mnie mężczyzna podchodzi na ulicy, mówi że jestem piękna, bla, bla, bla, to jest jakby to jest dla mnie jakaś tam w miarę norma, powiedzmy, i mnie takie sytuacje nie dziwią. I ja bardzo świadoma pod tym względem i zwracać uwagę na to, kto do mnie podchodzi i z czym I bardzo łatwo, jak już jesteś tego świadom, jesteś w stanie wyłapać kogoś. Że ktoś cię zaczepia właśnie w jakichś takich mniej przyjemnych celach, a że ktoś cię zaczepia, bo po prostu jest miły, nie.

Zu 29:04

To są właśnie wątki, wiesz, których ja nie doświadczam. Jako czemu jako mężczyzna żyjący tutaj. A one mnie ciekawią? bo na ten punkt widzenia właśnie kobiety, która samotnie tutaj spaceruje, jest ważne i często turyści o to pytają właśnie. Przyjeżdżają same panie i pytają właśnie, czy mogą sobie w Nicei spacerować samodzielnie.

Speaker 3 29:20

Mogą tylko uważnie, uważnie i naprawdę No, nie wierzyć w bajki. nie, no, jeżeli mężczyznę, i na pierwszy moment on ci opowiada po prostu bajki jak z Walda Disneya, no, to dla mnie to jest, wiesz, coś mi śmierdzi. nie, dla mnie to jest czerwona flaga, totalnie uciekaj. Tak jest.

Freediving i Marineland w Antibes

Zu 29:39

No dobrze, dziękuję bardzo. Na razie zostawmy ten temat. On na pewno może kiedyś się pojawić, bo to jest bardzo ważkiem, spore początki. Myślę że czas teraz troszkę porozmawiać o tym co mnie bardzo interesuje odkąd Cię poznałem i co mnie przeraża, czyli ten freediving, który też mi się kojarzy mocno z Marinelandem, z orkami, i chciałbym o tym porozmawiać. Pamiętam, jak się spotkaliśmy. to mnie od razu zwróciłaś uwagę, żebym nie pisał w moim przewodniku, że warto odwiedzić Marinland. Ja trochę pod twoim wpływem rzeczywiście dopisałem w książce przed publikacją, że trzeba zwrócić uwagę, że to nie jest etyczne. Ja chciałem trochę tak podchwytliwie o tym napisze. Ci napisałem, że nawet Pamela Anders on tu w ONTIP protestuje, żeby zamknęli to miejsce, bo ty pływasz z orkami w ich naturalnym środowisku, prawda?

Speaker 3 30:37

Tak, właśnie nurkowałam z orkami w ich naturalnym środowisku w morzu. W ogóle, bardzo ci dziękuję za ten wpis w przewodniku. Bardzo doceniam i jest mega miło Uwielbiałeś, bo myślę że to jest kluczowa informacja. I po prostu, wiesz, ludzie, tak samo jak i ja, te 12 lat temu, jak tu przyjechałam, nie miałam tej świadomości, ludzie po prostu nie są świadomi. Nie, ja rozumiem, wiesz, oni chcą przyjechać, pokazać swoim dzieciom. Tak, bo to jest, wiesz, zwierzę którego nie spotykasz na co dzień, tak Na ulicy, czy wiesz, jak psa, to nie zwierzę domowe. I ludzie chcą po prostu swoim dzieciakom pokazać, spędzić z nimi fajnie czas. Ja to rozumiem. Natomiast, tak, no, trzeba pamiętać o tym że te zwierzęta tam cierpią, i nie tylko orki, ale wszystkie zwierzęta które tam są. Orki są w okropnym stanie, mają problemy skórne, bo woda która małym basenie, wiesz. No, tak jak my byliśmy zamknięci w czasie COVID-u, tak Po dwóch latach nam odwalało no, a one tak żyją całe życie, nie, No, i do tego też mają problemyzane biletami. Tak, ludzie kupują bilety. No, to miejsce istnieje.

Zu 31:57

No właśnie, dodajmy że Marin nad Bomorze nie wszyscy wiedzą, antibes, to jest taki park, wodny, park rozrywki, właśnie pomiędzy Nicem a Cannes, który ma kilka stref. Jest tam taka strefa, że możecie sobie w basenach pływać, jakaś tam sztuczna fala, rzeka i tak dalej, ale jest również taka strefa, gdzie są właśnie te różne stworzenia, które normalnie tutaj, powiedzmy, nie występują. Ja tam na przykład widziałem, jak tam byłem raz jedyny, niedźwiedzia polarnego rzeczywiście. No, to, umówmy się, on też nie jest jednak tutaj, stąd to się zgadza, basenach, a nie wspierać tej strefy ze zwierzętami, która zresztą być może, tak jak obserwujemy w mediach, może oni ją zamkną, ja nie wiem, ale jest jakaś teraz sprawa, że oni chcąą tą miejsce, tą część ze zwierzętami.

Speaker 3 32:50

Tak, niestety. Dzisiaj czytałam newsa, że chcą wysłać dwie orki do Japonii. To jest w ogóle.

Zu 32:55

Z deszczu pod rynny.

Speaker 3 32:56

Mi się to w głowie w ogóle nie mieści. Nie Orki samolotem, 13 tysięcy kilometrów z jednego basenu do drugiego, bo, jak wiecie, Japonia nie jest krajem która szanuje zwierzęta i dba o nie. Więc tak, u nas jest jednak trochę tych obrońców zwierząt i to idzie, myślę, w dobrą stronę. Natomiast, ja chciałabym jeszcze słuchaczom o jednej rzeczy powiedzieć, a propos samych orek i oglądania ich, że jeżeli chcecie zobaczyć orki i chcecie pokazać swoim dzieciom orki, to ja polecam wszystkim słuchaczom właśnie pojechać sobie do Tromso, gdzie są tanie loty. No, i nie dość że zobaczycie orki w ich naturalnym środowisku, zobaczycie też hambaki, które też są niesamowite. Do tego zobaczycie zorze polarne, zobaczycie fiordy, które są przepiękne, I tam, wiesz, jest strasznie dużo takich wycieczek właśnie, które się nazywają whale watching. Wysiadasiesz w centrum Tromso, idziesz do portu, wsiadasz, wiesz na łódkę, wypływasz w morze. Później wracasz po południu, dostajesz kawę, ciastka, sandwicze, i jest super. Tak, I masz fajne doświadczenie.

Zu 34:00

I jest to natura dziko i w naturalnym środowisku.

Speaker 3 34:07

Jest to tak, i widzisz, w dobrym stanie i tak dalej. Więc to jest super. No, i też właśnie chciałabym słuchaczy zachęcić też do posłuchania podcastu z podwody, w którym właśnie mówiłam o moim nurkowaniu z orkami. Tam też trochę więcej mówię na ten temat. Także, jeżeli ktoś jest właśnie zaciekawiony tematem, to polecam też właśnie posłuchać ten podcast.

Zu 34:28

Ja tylko dodam, że link do tego odcinka znajdziecie w notatkach, do tego odcinka którego słuchacie. A my teraz zostańmy jeszcze w morzu, ale już bardziej lokalnie z powrotem, bo chciałbym już powolutku zmierzamy do końca. Ale bardzo chciałbym dowiedzieć się, czy możesz zdradzić jakieś fajne, takie freedivingowe spoty tutaj naszym słuchaczom, bo może ktoś kto ma taką samą pasję słucha i chce popływać na Lazurowym Wybrzeżu.

Speaker 3 34:50

Oj, tak, tak.

Zu 34:51

A jeszcze może jedna rzecz, zanim, przepraszam, oddam Ci głos. Nie wszyscy może wiedzą, co to jest freediving, a ja nie powiedziałem i nie wyjaśniłem. To jest to co mnie przeraża. Właśnie Ja ciągle tego nie powiedziałem. Prawda, czyli? Ty nurkujesz bez żadnego sprzętu, jesteś pod wodą.

Speaker 3 35:09

Nurkowanie z butlą, to jest nurkowanie na kodach. Nurkuję po prostu, biorę wdech i idę pod wodę. Tutaj jest cała masa, po prostu pięknych spotów. Myślę że takie miejsce najbardziej popularne tutaj to Villefranche-Siumer No i co? w Antib też właśnie odkryłam piękne miejsce.

Zu 35:26

No, i ja tutaj cały czas odkrywam, jak rozumiem. tak po prostu z plaży podchodzisz sobie ze skałek i wchodzisz do wody.

Speaker 3 35:30

Różnie wiesz, z plaży, ale też z łódki właśnie można się wybrać na takie nurkowanie głębsze. No, i co słuchaj? no, tutaj pod wodą jest przepięknie, są ośmiornice, są piękne ryby, są jaskinie podwodne, są delfiny. No, jest naprawdę, naprawdę uroczo tutaj. I zachęcam także jeżeli ktoś ze słuchaczy chciałby zwiedzić tutaj tutejsze okolice od strony morskiej, no, to, odbywajcie się do mnie i może was zabiorę, po prostu.

Co zaskoczyło Zu?

Zu 35:59

Ja dodam, że na pewno można po prostu na Instagramie napisać swoje wiadomości, prawda?

Speaker 3 36:03

Tak, tak, jak najbardziej Wszyscy do mnie na Instagramie, i ja chętnie was zabiorę do morza i pokażę wam właśnie niceo od strony morza.

Zu 36:11

To już moi drodzy, wiecie gdzie, z kim nurkować tutaj jak najbardziej Dziękuję, zuz, za te tematy, ale wiem że jeszcze chyba przygotowałaś jakieś takie wątki. prawda z twoich doświadczeń, które mnie ciągle najbardziej interesują.

Speaker 3 36:22

Aj tak, no, tutaj sobie spisałam takie właśnie rzeczy, takie, co mnie tutaj urzekło.

Zu 36:26

Zaskoczyło, Ja tylko ci przerwę, bo może, może, tylko może może będzie słychać ten wielki wybuch, który właśnie słyszeliśmy. Nie wiem czy on się nagrał, my to słyszeliśmy. Godzina dwunasta wybiła w Nice i, jak ktoś nie wie, to o dwunastej w Nice i strzelamy, jest wielki huk. a teraz wracamy.

Speaker 3 36:42

Więc tak, takie właśnie co dawna związana. więc myślałam, że mnie tu już nic nie zaskoczy, a jednak A jednak.

Speaker 3 36:52

Więc taka pierwsza rzecz wiesz to, że ci Francuzi tutaj nie są tacy źli, jak ich piszą. Ja naprawdę poznałam trochę Francuzów już i oni są naprawdę uprzejmi, mili, tutaj wszyscy się uśmiechają do ciebie. tylko brakuje mi trochę tego w Polsce. wiesz że ludzie są życzliwi, właśnie uśmiechnięci, że jest to merci, bonjour, au revoir, że tutaj nawet obcy ludzie ci mówią bonjour, jak cię widzą, i że naprawdę są tacy życzliwi, pomocni, uśmiechnięci, i to jest fajne, wiesz, bo to naprawdę dużo robi w takim codziennym życiu. No, też taka kwestia, że, jak tutaj coś chcesz, za nigdy nie będzie za pierwszym razem załatwione.

Zu 37:29

Cierpliwość, i tak, żeby być skutecznym trzeba próbować.

Speaker 3 37:32

Tak także można się tu bardzo praktykować w cierpliwości. Zaskoczyły mnie baseny. To jest też taka dla osób, które jak tutaj przyjeżdżają, właśnie chcą korzystać z basenów, że baseny są otwarte tylko w konkretnych godzinach, czyli na przykład od 17 do 19, dni, że nie jest tak jak w Polsce, że możesz sobie iść kiedy chcesz.

Zu 37:50

To mnie strasznie irytuje. Ja cię dodam i przerwę, bo ja chciałbym iść pływać rano, albo chciałbym iść pływać wieczorem po dwudziestej. Więc rano nie mogę, wieczorem zamknięte.

Speaker 3 38:06

Irytująca sprawa, tak, ale wiesz, no, tu mas jest. Faktycznie ja też tak mam takie odczucie. No, i druga rzecz, właśnie jeśli chodzi o baseny, to co mnie bardzo irytuje, że nie ma czegoś takiego jak w Polsce, że jak w Polsce chcesz robić freediving, bierzesz swojego buddy'ego pod pachę, idziesz i sobie trenujecie kiedy chcecie, ile chcecie, i tak dalej. Tutaj, żeby robić freedivingowy możesz iść tylko z klubem. Nie możesz iść sam ze swoim bariem, tak jak ty byś na przykład chciał robić freediving, iść ze mną na basen robić freediving, musisz dołączyć do klubu. Nie możesz iść tylko ze mną sobie treningu zrobić. I to mnie bardzo boli. I też powiem ci, że byłam na kilku treningach teraz freedivingowych z klubem. Freediving, asekuracji, do którego ja się staram przyzwyczaić, ale no, nie czuję się komfortowo z tym ich systemem, wolę nasz. No, ale tak myślę, że może z tym przyzwyczaję.

Zu 38:56

To ciekawe spostrzeżenie. Nie mój temat, oczywiście, bo ja tak nie robię tych rzeczy, ale które ciągle mnie, fascynują i podziwiam.

Speaker 3 39:05

Dokładnie No, i też najcudwniejsze dla mnie tu jest to, że boulangerie są otwarte w niedzielę A nawet pierwszego stycznia od rana. Tak, i mogę sobie w niedzielę kupić pejną, szokoladę, kawusię i iść sobie na plażę i zjeść i celebrować moje cudowne życie tutaj.

Zu 39:23

To świetny temat na zakończenie naszej rozmowy. Tak, Bo rzeczywiście widzę na twoim Instagramie że często na tej plaży to przesiadujesz z widokiem.

Speaker 3 39:30

No, prawie codziennie. Nie wiem czy był dzień gdzie nie byłam na plaży.

Zu 39:34

No, tak, no, przyjechałaś w końcu po to, bo mamy tutaj morze, między innymi.

Speaker 3 39:37

Tak wiesz, ja też, jak wracam z pracy, właśnie to rano jadę specjalnie nie autostradą, tylko dłuższą drogą. Teraz jeżdżę tylko po i sobie. czasem właśnie się zatrzymam Po pracy sobie pójdę na spacer, więc.

Zu 39:52

A dodaj jeszcze dosłownie, kończąc do pracy, dojeżdżasz samochodem.

Speaker 3 39:55

Tak, jeżdżę samochodem. Wiem że jest możliwość jechania komunikacją, ale jest to dużo dłuższej komunikacją.

Zu 40:03

A jak te korki codziennie rano oceniasz?

Speaker 3 40:06

Wiesz, ja, ja wyjeżdżam o 6.30 do pracy.

Zu 40:10

A to nie ma. To ja jeszcze śpię, a korków jeszcze nie ma.

Speaker 3 40:13

Tak więc korków nie ma. Jak ja jadę, jest puściutko, ale jak wracam, to już się zaczynają także. No tak, no tak.

Zu 40:20

Musimy powoli kończyć, bo tu już przygotowują stoliki do obiadu. Zaraz będą obrusy tutaj kłaść, a zajmujemy stolik już dość długo. I jeszcze tylko jedna ciekawostka, bo jesteś z Żyrardowa, jak słyszałem, w sensie mieszkałaś w Żyrardowie, tak padła ta nazwa przynajmniej. A to ja wiem, że ty wiesz, bo o tym rozmawialiśmy już podczas pierwszego spotkania, ale może nasi słuchacze nie wiedzą Nazwa Żyrardowa w Lourmorant, gdzie żył i jest pochowany Albert Camus, słynny noblista, i pan Giraud, przypuszczam tak się nazywał, już nie pamiętam teraz Zresztą był wynalazcą, i on właśnie żył w mieście które nosi nazwę właśnie Żyrardów. To taka ciekawostka na zakończenie.

Speaker 3 41:02

Tak, a ja ogólnie pochodzę, tak już wtrącając, ogólnie pochodzę w połowie z Ciechanowa i też z Trójmiasta, więc właśnie mam urodzinę tutaj, ukochane Trójmiasto.

Zu 41:15

Super, a tymczasem jesteśmy razem z i w Nicei. Serdecznie. Tobie, zuz, dziękuję za dzisiejszą rozmowę. Życzę Ci miłego osiedlania i już teraz zapraszam do kolejnego odcinka za jakiś czas, żebyśmy mogli podsumować Twoje początki.

Speaker 3 41:28

Super. Dziękuję Ci Tomku, warto. Dzięki wielkie. Do usłyszenia Do usłyszenia. To był podcast. Życie we Francji.

Zu 41:38

Dziękuję za wysłuchanie tego odcinka, Jak zwykle. Przypominam że przydatne informacje znajdziesz na moim blogu lazurowyprzewodnikpl, a także na stronie prowancjapl. Zapraszam też do obserwowania życia we Francji na Instagramie profil lazurowyprzewodnik A bion to Tomasz Bobrowski.